Το Ιερόν Ευχέλαιον.

Η ιστορία περί του ελαίου
Το έλαιο ήταν ανέκαθεν ένα από τα σπουδαιότερα θεραπευτικά μέσα της ιατρικής. Αυτό το εντοπίζουμε σε πολλά αρχαία ελληνικά συγγράμματα αλλά και στην Παλαιά Διαθήκη. Οι Ιουδαίοι πίστευαν ότι το έλαιον κρύβει θεραπευτικές ιδιότητες. Για τον λόγο αυτό η επάλειψη με το έλαιο έλαβε θρησκευτικό χαρακτήρα. Μάλιστα δε οι ραββίνοι το χρησιμοποιούσαν κατά την ήμερα του Σαββάτου.
Οι χριστιανοί από τα χρόνια του Χριστού έκαναν χρήση του ελαίου κατά την λατρεία προσδίδοντας όμως σ’ αυτό ενν. το έλαιον μια πνευματική συμβολική διάσταση. Το έλαιο συμβόλιζε το "θείον έλεος", την πνευματική δύναμη και την έκχυση των δωρεών του θεού. 

Ο χριστιανισμός παρέλαβε την προ αυτού πράξη για το έλαιο και την εξεχριστιάνισε δίνοντάς της πνευματικό περιεχόμενο. Χρησιμοποίησε το έλαιο ως ορατή θεώρηση του αοράτου κάλλους προσδίδοντάς του μυστηριακό χαρακτήρα όπως έπραξε και με άλλα υλικά αγαθά που τα παρέλαβε από την Ιουδαϊκή λατρεία. Η θεραπευτική ικανότητα του ελαίου δεν έγκειται σ’ αυτό το ίδιο το αγαθό αλλά στην ευλογία και τη χάρη του Θεού που τη λαμβάνει μυστηριακά μέσω των ιερέων που καθίστανται κι αυτοί θεοφόροι με την ευχή της πίστεως και της προσευχής των. Το μυστήριο του Ευχελαίου δεν παρέχεται για την αθανασία του σώματος αυτών που το τελούν. Αυτό είναι αφέλεια. 

Άγιο Φως: θαύμα ή απάτη;

Ομάδα αθέων διαφημίζει βιβλίο της που τυπώνεται αυτές τις μέρες, για να μην αφήσει προφανώς απλήγωτη τη συνείδηση των ορθοδόξων κατά τις μέρες του Πάσχα,

αλλά να τους αναγκάσει να επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια, από την ανησυχία τους για τη σωτηρία των αδελφών τους, οι οποίοι παραπλανώνται από κάθε επίδοξο «διαφωτιστή». Εκεί διατυπώνεται η άποψη ότι πρόκειται για φυσιολογική αφή των λαμπάδων του πατριάρχη από ήδη αναμμένη φλόγα και ότι η δήθεν θαυματουργική αφή (άναμμα) του Αγίου Φωτός είναι μια διαιωνιζόμενη απάτη της Εκκλησίας, που ξεγελάει τη λαϊκή αμάθεια.

Παρατίθενται μάλιστα μαρτυρίες κληρικών του πατριαρχείου Ιεροσολύμων, που καθώς φαίνεται είπαν ότι η κανδήλα του Παναγίου Τάφου ανάβει με αναπτήρα και όχι από ουράνιο φως.

Εκτός όμως του ότι δε γνωρίζουμε τι άλλο μπορεί να είπαν αυτοί οι κληρικοί, πρέπει να λάβουμε υπόψιν ότι το θαύμα του Αγίου Φωτός δεν έγκειται τόσο στον τρόπο αφής των λαμπάδων, αλλά κυρίως στα φωτεινά φαινόμενα που παρουσιάζονται έξω από το κουβούκλιο του Αγίου Τάφου.

Κράτος ουδετερόθρησκο ή Έθνος άθεο;

του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου

Είναι παγκοίνως ομολογούμενο ότι, κράτος που λησμονεί την ιστορία του είναι καταδικασμένο είτε να την ξαναζήσει είτε να οδηγηθεί σε εθνικό θάνατο.

Η ιστορία του Ελληνικού Έθνους είναι συνυφασμένη με το αίμα των μαρτύρων ηρώων του, με τον ιερό αγώνα για τη λευτεριά, πολεμώντας –όπως είπε ο γενναίος Στρατηγός Γεώργιος Καραϊσκάκης– <<πρώτα για του Χριστού την πίστη την Αγία κι έπειτα για την πατρίδος την ελευθερία>>.
Οι Έλληνες γνωρίζουν ιστορία και γνωρίζουν ότι, η ελευθερία χαρίστηκε σε εμάς μέσα από έναν αγώνα ο οποίος είναι γεμάτος από <<αίματα και ράσα>>.
Τούτο, όμως, φαίνεται να το λησμονούν, ενίοτε δε και καταφρονούν οι σύγχρονοι επιλήσμονες της ιστορίας του ματωμένου Έθνους μας, φέρνοντας προς ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων, νομοσχέδιο όπου το Ελληνικό κράτος χαρακτηρίζεται <<ουδετερόθρησκο>> !

Γιατί, άραγε, συνέβη τούτο; Και, που αποσκοπεί μια τέτοια διάταξη; Ποιον ευνοεί και ποιους εξυπηρετεί;
Ο Ορθόδοξος πιστός γνωρίζει να σέβεται την πίστη του άλλου, όπως έχει και την (εύλογη και δημοκρατική) απαίτηση να σέβονται και τη δική του όσοι έρχονται στον τόπο μας.
Οι Έλληνες δεν έχουν δείξει δείγματα μισαλλοδοξίας, (τουλάχιστον τις τελευταίες δεκαετίες, κυρίως από τη μεταπολίτευση και εφεξής), ούτε στο κράτος μας υπάρχει πολίτευμα <<Καισαροπαπισμού>> ώστε να κινδυνεύουν οι αλλόθρησκοι ή να είναι υποτελείς στην πίστη άλλων και ουτοπώς να επεμβαίνουν σε ΄΄ξένα αμπέλια΄΄.