Πλησιάζουμε πρώτα ο Θεός στο καλοκαιρινό Πάσχα της Ορθοδοξίας (αν μας αφήσουν), το οποίο είναι αφιερωμένο σε τρείς μεγάλες Εορτές, την Πρόοδο του Τιμίου Σταυρού(1/8), την Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού(6/8) και την Κοίμηση της Θεοτόκου(15/8).
Από 1η Αυγούστου έως και την 15η Αυγούστου κατά την μέχρι πρότινος παράδοση και συνήθεια ( προ Κορωνοιού) ο πιστός οδηγούντο εκ συνειδήσεως και εσωτερικής ανάγκης στους Ορθοδόξους Ναούς ώστε να λάβει την ευλογία από τον Τίμιο Σταυρό, την δύναμη για εσωτερική μεταμόρφωση από τον Μεταμορφωθέντα Χριστό και την βοήθεια της Μεσίτριας Παναγίας η οποία πάντα ανταποκρίνεται στον πόνο του ανθρώπου.
Ακόμα και ο πιο "σκληρόκαρδος" αυτές τις ημέρες λυγίζει και αφιερώνει ένα κερί στην Χάρη της Επουράνιας Μητέρα μας. Είναι μια σφραγίδα στον Έλληνα η θερμή πίστη προς την Πλατυτέρα των Ουρανών, είναι ένα δέσιμο ανεξίτηλο στο χρόνο και ανεξαρτήτως εποχής και προβλημάτων.
Είναι αυτό το κομμάτι της ψυχής που είναι πάντα αφιερωμένο στην Μάνα, αυτή την γλυκύτατη λέξη, την οποία βιώνουμε στην ανθρώπινη φύση με την κατά σάρκα μητέρα μας αλλά και στην πνευματική μας ζωή με την προστάτιδα μας Αειπάρθενο Μαρία.
Ιδιαιτέρως οι εκτός Ελλάδας Χριστιανοί Έλληνες, νιώθουν την ανάγκη πάντοτε της Παναγίας να είναι στον τόπο τους, ώστε να γευτούν αυτή την κατάνυξη και λαμπρότητα της Εορτής.
Μια γερόντισσα έλεγε, πάντα τα παιδιά μου έρχονται της Παναγίας από το εξωτερικό που βρίσκονται αλλά και αν δεν έρθουν, θα με πάρουν και θα μου πουν.



