To μεγαλείο του Θεού μέσα από την απλότητα…

Χάσαμε την απλότητα γι’ αυτό χάσαμε την ευτυχία, τη χάρη του Θεού και την ουσία της ζωής.

Κάνουμε τη ζωή μας πολύπλοκη  με αποτέλεσμα να χανόμαστε μέσα στον ωκεανό με τις μέριμνες και στο τέλος καταλήγουμε με μια κληρονομιά  άγχους, απογοήτευσης και κατάθλιψης.

Είναι όμορφη η απλότητα, έχει κάλλος και ωραιότητα. Η απλότητα έχει την αγνότητα του Πλάστη και λάμπει σαν το πιο όμορφο διαμάντι. Σε όλα τα επίπεδα της ζωής. Από την εξωτερική ομορφιά ενός ανθρώπου μέχρι τη διαδρομή ενός καλοπροαίρετου λογισμού.

Πού θα το δούμε αυτό ; …Στα παιδιά….

Αρκεί ένα σ’ αγαπώ και μια αγκαλιά και το παιδί θα χαμογελάσει σαν να είναι στον παράδεισο. Αρκεί ένα λουλούδι που θα προσφέρει ο σύζυγος  στη γυναίκα του για να αλλάξει η μέρα και να έρθει ο παράδεισος. Αρκεί ένα απλό τηλεφώνημα χωρίς λόγο και αιτία «Καλημέρα , σε σκέφτηκα και είπα να σε πάρω να δω τι κάνεις και να σε ακούσω».

Αρκεί ένα περπάτημα , ένας καφές, μια συνάντηση με απλό διάλογο, περισσότερο για να τιμήσω τον άλλον με το να τον ακούσω και όχι να του πω τα δικά μου κατορθώματα εγωισμού.

Δεν χρειάζεται η ευτυχία πολλά πράγματα…

Βλέπουμε ζευγάρια να ξοδεύουν χρήματα και να κάνουν γάμους υπερπαραγωγή αλλά να μην τον χαίρονται πνευματικά. Χαλάμε φιλίες, συγγένειες, και γειτονίες με ανθρώπους για χαλασμένους λογισμούς όπως έλεγε κι ο Άγιος Παΐσιος.

Για τον λόγο αυτό ο Κύριος μας λέει να γίνουμε σαν τα παιδιά για να κληρονομήσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών. Να γίνουμε απλοί, να κάνουμε απλά πράγματα, να σκεφτόμαστε απλά, και την απλότητα να την εμποτίζουμε με τη χάρη του Θεού μέσα από την προσευχή μας.

Απλότητα όπως η Ευχούλα…

«Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με» και ανοίγουν οι Πύλες της Βασιλείας των Ουρανών.

Είσαι και ήσουν έτοιμη να γίνεις μάνα;

Γράφει ο π. Ανδρέας Κονάνος

Μια πιστή Ρωσίδα πήγε στον πνευματικό της στην Ρωσία και του είπε «Πατερ, θέλω να πάρω την ευχή σας να κάνω οικογένεια. Μου δίνετε την ευχή σας; Θέλω να ευχηθείτε για μένα και να με ευλογήσετε. Ήρθε η ώρα είμαι ώριμη πλέον στην ηλικία και θα παντρευτώ».

Και την ρωτά ο πνευματικός «Είσαι έτοιμη να φέρεις στον κόσμο έναν Άγιο. Μπορείς το παιδί που θα μεγαλώσεις να δείξεις ένα τέτοιο κλίμα γύρω σου ώστε να πάρει αυτή την υποψία της Αγιότητας;. Τότε σου δίνω την ευλογία μου.»

Δεν την ρώτησε για άλλα πράγματα. Δεν την ρώτησε αν έχει λεφτά , αν έχει δουλειά, αν έχει τα εξωτερικά στοιχεία που συνθέτουν ένα πετυχημένο γάμο. Της είπε «Μπορείς να εμπνεύσεις Αγιότητα σε αυτό το παιδί ; μπορείς να το κάνεις Άγιο;».

Εννοώντας «Μπορείς εσύ να είσαι Αγία για να δώσεις και στο παιδί αυτή την επιθυμία της Αγιότητας ; Τότε να έχεις την ευχή μου να ξεκινήσεις, αλλιώς το να κάνεις οικογένεια επειδή σε πήραν τα χρόνια, επειδή ήρθε η ηλικία, επειδή όλες οι φίλες σου και οι φίλοι σου έχουν κάνει οικογένεια, δεν είναι σωστό ξεκίνημα. Δεν αρκεί αυτό.».
Πρέπει να ξεκινήσει κανείς με σοβαρότητα αυτή την υπόθεση, με περίσκεψη, με ωριμότητα, και προσευχή.

Συγκλονιστικό γράμμα 17χρονου προς τον Χριστό

Ένας 17χρονος γράφει γράμμα τον Χριστό, όταν γύρω του οι συνομήλικοι του παραβατούν...

Διαβάστε το:

"Ιησού Χριστέ...

είμαι ένα απλό παιδί, αν και έκλεισα τα 17 μου. Είναι η ηλικία της εφηβείας, αλλά δε θέλω και δε μπορώ να τη σκέφτομαι. Δυσκολεύομαι. Σου γράφω κάποιες σκέψεις. Δεν είμαι σίγουρος ότι θα τις λάβεις. Δεν έχεις κάποια διεύθυνση. Δε ξέρω που βρίσκεσαι και στο κάτω - κάτω ποιος είσαι Εσύ. Ο κόσμος δε μου λέει σχεδόν τίποτα για Σένα. Δε Σε γνωρίζει και ούτε που θέλει να Σε γνωρίσει. Προσπάθησα να μάθω κάποια πράγματα για Σένα, αλλά δεν κατάφερα τίποτα.

Ούτε τουλάχιστον τ’ όνομά Σου δε προφέρουν οι άνθρωποι που βρίσκονται γύρω μου. Και τότε, Χριστέ, πώς να Σε βρω; Που βρίσκεσαι; Ποιος είσαι; Πώς να είμαι βέβαιος ότι υπάρχεις; Ότι με γνωρίζεις, ότι μ’ αγαπάς, ότι έχεις και για μένα μια σταγόνα αγάπης; Οι γύρω μου δε Σε βλέπουν, κοντά τους δε Σε αισθάνομαι. Πολλοί απ’ αυτούς που με περιτριγυρίζουν υποφέρον από εγωισμό, από υποκρισία, από μίσος. Δε μου λενε τίποτε για Σένα. Δε θέλουν να Σε βρουν, να Σε αισθανθούν, να Σε συναντήσουν.

Όταν τους ρωτάω κάτι για Σένα μου γελούν ειρωνικά και με κοιτάζουν με περιφρόνηση. Δεν έχουν χρόνο και για Σένα. Ίσως δεν πιστεύουν σε Σένα. Είναι απασχολημένοι με τα προβλήματά τους, τα τόσο μικρά, τα τόσο πρόσκαιρα, τα τόσο ποταπά.

Όταν το χιόνι δεν είναι καιρικό φαινόμενο, αλλά τοπίο και θερμοκρασία της καρδιάς

Όλοι στη πατρίδα μας, από το τέλος του προηγούμενου έτους, μέχρι και τα μέσα σχεδόν του πρώτου μήνα του νέου χρόνου, είδαμε το περισσότερο χιόνι των τελευταίων ετών. Ως σπάνιο φαινόμενο σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας, στην αρχή όλοι χαρήκαμε με την πρώτη χιονόπτωση, γρήγορα όμως οι συνέπειές της, μας προσγείωσαν απότομα. Στο πέρασμα του χιονιά είχαμε δυστυχώς ακόμη και νεκρούς! Πολλές περιοχές αποκλεισμένες για μέρες από το χιόνι, με πολικές θερμοκρασίες. Το δίκτυο της Δ.Ε.Η. κατέρρευσε σε αρκετές περιοχές, κάνοντας την δοκιμασία ακόμη πιο δύσκολη. Οδηγοί αποκλείστηκαν στους εθνικούς και επαρχιακούς οδούς της χώρας για πολλές ώρες ή και μέρες, σχολεία και μαγαζιά κλειστά ή να υπολειτουργούν. Τα αυτονόητα πραγματικά έγιναν ζητούμενα τόσο για τους ντόπιους άστεγους, όσο και για τους μετανάστες που περνάγανε δύσκολα ήδη πριν την έλευση του χιονιά, πόσο μάλλον μετά από την έλευσή του.

Νεανικές Κατηχητικές Συνάξεις Ι. Ν. Αγ. Στυλιανού Γκύζη

Η Ωραιότερη Ιστορία του Κόσμου - Χριστουγεννιάτικη Γιορτή 2016

«Φωτισμός, Βάπτισμα και ποικιλία των χαρισμάτων».

του π. Βασιλείου Ι. Καλλιακμάνη

Τα Θεοφάνεια μαρτυρείται ως η αρχαιότερη χριστιανική εορτή μετά το Πάσχα. Κατά την εορτή αυτή αποκαλύπτεται το φως της τρισηλίου θεότητος και γίνεται της «Τριάδος η φανέρωσις».

Φωτίζεται το γένος των ανθρώπων, αγιάζονται τα ύδατα και η ολόκληρη η κτίση. Ο Δαμασκηνός Στουδίτης σε ένα Λόγο στα Άγια Θεοφάνεια γράφει τα εξής: «Και Φως ονομάζεται ο Πατήρ, ο Υιός, και το Άγιον Πνεύμα… Φως ονομάζεται και εκείνο που έδιωξε το πρωτόγονον σκότος· Φως ονο­μά­ζεται και η ε­ντολή, πού έδωκεν ο Θεός εις τον Αδάμ, καθώς το λέγει και ο Προφήτης Δαβίδ· «Λύχ­νος τοις ποσί μου ο νόμος σου, και Φως ταις τρίβοις μου»… 

Φως ονομάζεται και εκείνο που εφάνη εις τους ποιμένας, όταν εγεννήθη ο Χριστός εις το σπήλαιον· Φως ονομάζεται και του αστέρος η λάμψις, που ωδήγει τους Μάγους από την Ανατολήν έως την Βηθλεέμ· Φως ονομάζεται και εκείνο που έδειξεν ο Χριστός εις το Θα­βώ­ριον όρος, και έλαμψεν εμπρός εις τους Μαθητάς· … Φως ονομάζεται και εκείνο, που μέλλουν να λάμψουν οι δίκαιοι εις την δευτέραν Παρουσίαν· Φως ονομάζεται κα­θαρώς και καθολικά το Άγιον Βάπτισμα… Βάπτισμα από νερόν, και από Άγιον Πνεύμα.. ο άνθρωπος είναι διπλούς, από κορμί και από ψυχήν·… Το σώμα καθαρίζεται με το νερό, την δε ψυχή το Άγιον Πνεύμα την καθαρίζει και την λαμπρύνει».

Βιογραφικό Σημείωμα π. Αντωνίου Μπεζαΐτη

Βιογραφικό Σημείωμα π. Αντωνίου Μπεζαΐτη

Ο π. Αντώνιος Αρ. Μπεζαΐτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Έχει αποφοιτήσει από το Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο και Λύκειο Αθηνών. Είναι πτυχιούχος της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών. Είναι έγγαμος με τρία παιδιά. Από το 1998 υπηρετεί σαν Κατηχητής και το 2002 εργάστηκε ως βοηθός Νεωκόρος στον Ιερό Ναό Αγίου Στυλιανού Γκύζη. Εχειροτονήθη Διάκονος στις 2-4-2006 υπό του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου και Πρεσβύτερος στις 7-3-2010 υπό του Σεβ. Μητροπολίτου Βελεστίνου κ. Δαμασκηνού. Χειροθετήθηκε πνευματικός την 20-10-2010 υπό του Μακ. Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Ιερωνύμου Β΄. Από το 2010 υπηρετεί ως Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγ. Στυλιανού Γκύζη.

Οι ηλικιωμένοι και ο …επισκέπτης (χιούμορ)

Στο σπίτι των ηλικιωμένων κάποιος χτυπά την πόρτα.

– Ποιός είναι? ρωτά η γιαγιά

– Ο χάρος

– Και τι θες? λέει ο παππούς

– Ήρθα να πάρω έναν από εσάς

– Εμένα πάρε λέει ο παππούς, άσε τη γιαγιά να ζήσει!!

– Όχι, λέει η γιαγιά,  εμένα πάρε, άμα χάσω τον παππού, πως θα ζήσω μόνη μου?

– Αποφασίστε, λέει ο χάρος και θα ξανάρθω

– Άμα σε χάσω λέει η γιαγιά στον παππού δεν θα μπορώ να ζήσω

– Πάω στο καφενείο λέει ο παππούς να σκεφτώ, αλλά ξέχασε τα κλειδιά του και γύρισε να τα πάρει
………………………………………………………….
……………………………………………………………

Χτυπά την πόρτα.
- Ποιος είναι? ρωτά η γιαγιά

– Ο χάρος, λέει ο παππούς κρυφογελώντας, ήρθα να πάρω τον ένα σας!!!

– Δεν είναι εδώ …στο καφενείο θα τον βρεις!!!!!

Λίγα λόγια για τη φιλία…

 /

Τελικά ποιος είναι φίλος πραγματικός; Είναι φίλος εκείνος που βγαίνουμε βόλτες μαζί; Είναι φίλοι η παρέα που έχουμε; Θεωρείται φίλος αυτός που μας συμπαραστέκεται στα δύσκολα; Είναι δυνατόν να έχουμε πολλούς φίλους;

Το πόσο τεράστια είναι η αξία της φιλίας είναι δεδομένο. Ο άνθρωπος είναι πλασμένος για να έχει φίλους! Άρα, είναι αναγκαίο και επιβεβλημένο (; μάλλον ναι…) να έχουμε φίλους… Αλλά, όμως, ποιος είναι φίλος; Σίγουρα θα’χεις ακούσει αυτό που λένε πολλοί ότι οι φίλοι φαίνονται στα δύσκολες στιγμές σου. Αλλά και στις ευχάριστες, νομίζω…

Φίλος είναι εκείνος

που βρίσκεται κοντά σου χωρίς να περιμένει ανταπόδωμα, χωρίς να έχει κάποιο συμφέρον. Κανένα απολύτως! Φίλος είναι εκείνος που θα ενδιαφερθεί για σένα χωρίς να έχει την ανάγκη σου.

Η παρέα που λες ότι έχεις είναι φίλοι σου; Αυτό δεν το ξέρω! Θα το αποδείξει ο χρόνος! Φίλος είναι εκείνος που σε δέχεται ακριβώς όπως είσαι, χωρίς να σε κατακρίνει, χωρίς γελάει πίσω απ’τη πλάτη σου. Όταν η παρέα στο σχολείο, στη δουλειά, στον περίγυρό σου σε κοροϊδεύει που νηστεύεις ή που πας για εξομολόγηση ή όταν εσύ νιώθεις όχι άνετα, τότε κάτι δεν πάει καλά με την παρέα… Μάλλον θα πρέπει να επαναπροσδιορίσεις κάποια πράγματα.

Η φιλία είναι κάτι που αντέχει στο χρόνο. Κάτι που δοκιμάζεται. Κάτι που περνάει από φωτιά δυσκολιών και περιστάσεων. Κάτι σπάνιο και δύσκολο. Μα και τόσο ωραίο!
Υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛΑ! Ποιο; Φίλοι δεν είναι μόνοι οι άλλοι για σένα, ΑΛΛΑ και συ για τους άλλους! Δηλαδή, μην περιμένεις τα πάντα απ’τους άλλους. Ο Θεός μάς έδωσε μια εντολή: αγάπα το Θεό και τον πλησίον! Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Αγάπα εσύ χωρίς όρια, χωρίς προκαταλήψεις, ειλικρινά και άδολα.
Το μυστικό της φιλίας είναι να αγαπάς εσύ πρώτος γνήσια και άδολα! Δηλαδή να κάνεις εσύ το πρώτο βήμα!

Ξύπνησε από το κώμα μόλις της είπε "Σ’ αγαπώ"!

Έχουμε γράψει πολλές για τη δύναμη της θέλησης. Όμως η δύναμη της αγάπης είναι κάτι ξεχωριστό…

Η 49χρονη Lorna Baillie από τη Σκωτία υπέστη καρδιακή προσβολή και ενώ πέθανε επανήλθε στη ζωή όταν ο άνδρας της θέλοντας να την αποχαιρετίσει της ψιθύρισε "σ’αγαπώ".

Ο σύζυγος της, ο γιος της και οι τρεις κόρες ήταν απαρηγόρητοι όταν μετά από σκληρές προσπάθειες τριών ωρών οι γιατροί δεν κατάφεραν να την επαναφέρουν στη ζωή.

Η γυναίκα ήταν "τεχνικά νεκρή" καθώς το μόνο που την κρατούσε στη ζωή ήταν ηλεκτρικά σοκ και ισχυρές δόσεις αδρεναλίνης.

Έτσι, η οικογένεια συντετριμμένη συγκεντρώθηκε γύρω από το κρεβάτι της 49χρονης για να την αποχαιρετίσει.

Δε πέρασαν παρά μόνο λίγα λεπτά αφότου ο σύζυγός της έσκυψε στο αυτί της και της ψιθύρισε "Lorna, σ’αγαπώ, γύρνα πίσω", και η γυναίκα άρχισε να αποκτά το φυσιολογικό της χρώμα και πάλι.