Υπάρχουν λάθη και λάθη στην καθημερινότητα και στην
ζωή μας. Είναι οι λανθασμένες εκτιμήσεις μας για πρόσωπα και καταστάσεις. Όταν
υπολογίζουμε στην βοήθεια κάποιων, όταν νομίζουμε ότι είναι όπως θα τους
θέλαμε, όταν δεν βλέπουμε τα συμφέροντα που κινούν την σκέψη και την
συμπεριφορά τους. Είναι οι λανθασμένες εκτιμήσεις για τις δικές μας
δυνατότητες. Για τις αντοχές του χαρακτήρα μας. Για την επιμονή να παλέψουμε.
Για τους στόχους που θέτουμε. Για τις επιθυμίες των άλλων με τις οποίες πρέπει
να συγκρουστούμε. Για το τι μας κάνει αληθινά ευτυχισμένους. Είναι οι λανθασμένες
εκτιμήσεις για το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Για τα πάθη μας. Για τον χρόνο
που έχουμε. Για το βραχυπρόθεσμο ή το μακροπρόθεσμο στο οποίο καλούμαστε να
επενδύσουμε. Κάποτε είναι η απουσία σχεδίου. Η προχειρότητα. Η επιπολαιότητα.
Υπάρχουν
όμως και λάθη τα οποία έχουν να κάνουν με ό,τι ονομάζουμε νόημα και περιεχόμενο
ζωής. Λάθη τα οποία δεν διορθώνονται και με τα οποία πρέπει να ζήσουμε, είτε
ενοχικά και καταθλιπτικά είτε να προχωρήσουμε σαν να μην τρέχει τίποτα, δηλαδή
με αναισθησία και αδιαφορία, είτε να συμβιβαστούμε με αυτά, να τα θυμόμαστε,
αλλά να αλλάζουμε ζωή.






