Μην αφήσεις την καρδιά να πετρώσει…

Η πνευματική ζωή είναι εύθραυστη. Μπορεί εύκολα να διαλυθεί ένα κάστρο που έχτιζες χρόνια πέτρα πέτρα.

Χρειάζεται προσοχή, οφείλουμε τον εσωτερικό μας κόσμο να τον αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα και στην πνευματική ζωή οφείλουμε να είμαστε πάντα ετοιμοπόλεμοι.

 Πως φτιάχνουμε ένα σπίτι; Ξεκινώντας από τα θεμέλια. Βάζουμε μπετόν και νερό στην μπετονιέρα, αρχίζει το μείγμα να κινείται ώστε να φτάσει σε σημείο να γίνει επεξεργάσιμο. Όσο αφήνουμε το μίγμα στην κίνηση δεν μπορεί να πετρώσει με αποτέλεσμα όταν το βγάλουμε μπορούμε εύκολα να το στρώσουμε για να δημιουργήσουμε αυτό που θέλουμε, να καλουπώσουμε, να φτιάξουμε κάτι καινούργιο και να διορθώσουμε οποιεσδήποτε κακοτεχνίες. Αν η μπετονιέρα σταματήσει το υλικό μέσα θα πετρώσει και χρειάζεται μετά βίαιους τρόπους για να επανέλθει και μάλιστα όχι άριστα την αρχική του μορφή.

Αυτό το μείγμα του ψυχισμού μας οφείλουμε να το βάλουμε στην μπετονιέρα που λέγεται Εκκλησία και την κίνηση που ονομάζεται άσκηση μέσα από τον πρακτικό δρόμο της νήψεως. 

Έτσι θα μπορέσουμε να οικοδομήσουμε τις αρετές και να θεραπεύσουμε τις πληγές των παθών. Η ακινησία, δηλαδή η ακηδία σε συνεργασία με την αδιαφορία θα φέρει ένα άσχημο αποτέλεσμα, η καρδιά θα πετρώσει και τότε τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα.

Τι ν' απαντήσουμε όταν κάποιος μας λέει ότι δεν υπάρχει Θεός.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

---

Ένας συνάδελφός σου, σού επαναλαμβάνει συνεχώς: "Δεν υπάρχει Θεός!" Καί αισθάνεσαι σά νά σέ χτυπά μέ μαστίγιο. Κι εσύ αγωνιάς γιά τήν ψυχή του καί τή ζωή του. Καί καλά σκέφτεσαι.

Άν δέν υπάρχει ο Ζών κι ο Παντοδύναμος Θεός κι άν δέν είναι ισχυρότερος από τό θάνατο, τότε ο θάνατος είναι ο μοναδικός κυρίαρχος. Καί η κάθε ζωντανή ύπαρξη δέν είναι παρά ένα κλωτσοσκούφι τού θανάτου. Ένα ποντικάκι στό στόμα τής γάτας.

Μία φορά, αντικρούοντας τόν, τού είπες: "Ο Θεός υπάρχει. Γιά σένα δέν υπάρχει". Καί δέν έσφαλες. Γιατί εκείνοι πού αποκόπτονται από τόν Αιώνιο καί Ζωοδότη Κύριο εδώ στήν γή, αποκόπτονται από τή ζωή τήν πραγματική.

Καί έτσι ούτε εδώ, ούτε στήν άλλη ζωή θά γευθούν τό μεγαλείο του Θεού καί τής πλάσης Του. Καί καλύτερα νά μήν είχαμε γεννηθεί, παρά νά είμαστε αποκομμένοι από τόν Θεό.

Αν ήμουν στη θέση σου, θα του έλεγα τα εξής:

- Κάνεις λάθος, φίλε μου! Ορθότερο θα ήταν, αν έλεγες: «Εγώ δεν έχω Θεό». Διότι το βλέπεις, ότι υπάρχουν τόσοι άνθρωποι γύρω σου, που έχουν Θεό και γι’ αυτό διακηρύττουν ότι υπάρχει Θεός. Λοιπόν, μη λες: «Δεν υπάρχει Θεός»! Περιορίσου να λες: «Εγώ δεν έχω Θεό»!

- Κάνεις λάθος! Μιλάς σαν τον άρρωστο, που λέει ότι δεν υπάρχει πουθενά υγεία!

- Κάνεις λάθος! Μοιάζεις με τον τυφλό που λέει: «Δεν υπάρχει φως στον κόσμο». Όμως φως υπάρχει. Και είναι διάχυτο παντού. Αυτός ο δυστυχής δεν έχει το φως του. Και θα μιλούσε σωστά αν έλεγε: «Εγώ δεν έχω μάτια και δεν βλέπω φως».

- Κάνεις λάθος! Μιλάς σαν το ζητιάνο, που λέει: «Δεν υπάρχει χρυσάφι στη γη». Μα χρυσάφι υπάρχει! Και επάνω στή γη! Καί μέσα στή γη! Αυτός δεν έχει χρυσάφι! Το σωστό θα ήταν να έλεγε: «Εγώ δεν έχω χρυσό»!

ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ (;)

Υπάρχουν λάθη και λάθη στην καθημερινότητα και στην ζωή μας. Είναι οι λανθασμένες εκτιμήσεις μας για πρόσωπα και καταστάσεις. Όταν υπολογίζουμε στην βοήθεια κάποιων, όταν νομίζουμε ότι είναι όπως θα τους θέλαμε, όταν δεν βλέπουμε τα συμφέροντα που κινούν την σκέψη και την συμπεριφορά τους. Είναι οι λανθασμένες εκτιμήσεις για τις δικές μας δυνατότητες. Για τις αντοχές του χαρακτήρα μας. Για την επιμονή να παλέψουμε. Για τους στόχους που θέτουμε. Για τις επιθυμίες των άλλων με τις οποίες πρέπει να συγκρουστούμε. Για το τι μας κάνει αληθινά ευτυχισμένους. Είναι οι λανθασμένες εκτιμήσεις για το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Για τα πάθη μας. Για τον χρόνο που έχουμε. Για το βραχυπρόθεσμο ή το μακροπρόθεσμο στο οποίο καλούμαστε να επενδύσουμε. Κάποτε είναι η απουσία σχεδίου. Η προχειρότητα. Η επιπολαιότητα.

To μεγαλείο του Θεού μέσα από την απλότητα…

Χάσαμε την απλότητα γι’ αυτό χάσαμε την ευτυχία, τη χάρη του Θεού και την ουσία της ζωής.

Κάνουμε τη ζωή μας πολύπλοκη  με αποτέλεσμα να χανόμαστε μέσα στον ωκεανό με τις μέριμνες και στο τέλος καταλήγουμε με μια κληρονομιά  άγχους, απογοήτευσης και κατάθλιψης.

Είναι όμορφη η απλότητα, έχει κάλλος και ωραιότητα. Η απλότητα έχει την αγνότητα του Πλάστη και λάμπει σαν το πιο όμορφο διαμάντι. Σε όλα τα επίπεδα της ζωής. Από την εξωτερική ομορφιά ενός ανθρώπου μέχρι τη διαδρομή ενός καλοπροαίρετου λογισμού.

Πού θα το δούμε αυτό ; …Στα παιδιά….

Αρκεί ένα σ’ αγαπώ και μια αγκαλιά και το παιδί θα χαμογελάσει σαν να είναι στον παράδεισο. Αρκεί ένα λουλούδι που θα προσφέρει ο σύζυγος  στη γυναίκα του για να αλλάξει η μέρα και να έρθει ο παράδεισος. Αρκεί ένα απλό τηλεφώνημα χωρίς λόγο και αιτία «Καλημέρα , σε σκέφτηκα και είπα να σε πάρω να δω τι κάνεις και να σε ακούσω».

Αρκεί ένα περπάτημα , ένας καφές, μια συνάντηση με απλό διάλογο, περισσότερο για να τιμήσω τον άλλον με το να τον ακούσω και όχι να του πω τα δικά μου κατορθώματα εγωισμού.

Δεν χρειάζεται η ευτυχία πολλά πράγματα…

Βλέπουμε ζευγάρια να ξοδεύουν χρήματα και να κάνουν γάμους υπερπαραγωγή αλλά να μην τον χαίρονται πνευματικά. Χαλάμε φιλίες, συγγένειες, και γειτονίες με ανθρώπους για χαλασμένους λογισμούς όπως έλεγε κι ο Άγιος Παΐσιος.

Για τον λόγο αυτό ο Κύριος μας λέει να γίνουμε σαν τα παιδιά για να κληρονομήσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών. Να γίνουμε απλοί, να κάνουμε απλά πράγματα, να σκεφτόμαστε απλά, και την απλότητα να την εμποτίζουμε με τη χάρη του Θεού μέσα από την προσευχή μας.

Απλότητα όπως η Ευχούλα…

«Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με» και ανοίγουν οι Πύλες της Βασιλείας των Ουρανών.

Είσαι και ήσουν έτοιμη να γίνεις μάνα;

Γράφει ο π. Ανδρέας Κονάνος

Μια πιστή Ρωσίδα πήγε στον πνευματικό της στην Ρωσία και του είπε «Πατερ, θέλω να πάρω την ευχή σας να κάνω οικογένεια. Μου δίνετε την ευχή σας; Θέλω να ευχηθείτε για μένα και να με ευλογήσετε. Ήρθε η ώρα είμαι ώριμη πλέον στην ηλικία και θα παντρευτώ».

Και την ρωτά ο πνευματικός «Είσαι έτοιμη να φέρεις στον κόσμο έναν Άγιο. Μπορείς το παιδί που θα μεγαλώσεις να δείξεις ένα τέτοιο κλίμα γύρω σου ώστε να πάρει αυτή την υποψία της Αγιότητας;. Τότε σου δίνω την ευλογία μου.»

Δεν την ρώτησε για άλλα πράγματα. Δεν την ρώτησε αν έχει λεφτά , αν έχει δουλειά, αν έχει τα εξωτερικά στοιχεία που συνθέτουν ένα πετυχημένο γάμο. Της είπε «Μπορείς να εμπνεύσεις Αγιότητα σε αυτό το παιδί ; μπορείς να το κάνεις Άγιο;».

Εννοώντας «Μπορείς εσύ να είσαι Αγία για να δώσεις και στο παιδί αυτή την επιθυμία της Αγιότητας ; Τότε να έχεις την ευχή μου να ξεκινήσεις, αλλιώς το να κάνεις οικογένεια επειδή σε πήραν τα χρόνια, επειδή ήρθε η ηλικία, επειδή όλες οι φίλες σου και οι φίλοι σου έχουν κάνει οικογένεια, δεν είναι σωστό ξεκίνημα. Δεν αρκεί αυτό.».
Πρέπει να ξεκινήσει κανείς με σοβαρότητα αυτή την υπόθεση, με περίσκεψη, με ωριμότητα, και προσευχή.

Συγκλονιστικό γράμμα 17χρονου προς τον Χριστό

Ένας 17χρονος γράφει γράμμα τον Χριστό, όταν γύρω του οι συνομήλικοι του παραβατούν...

Διαβάστε το:

"Ιησού Χριστέ...

είμαι ένα απλό παιδί, αν και έκλεισα τα 17 μου. Είναι η ηλικία της εφηβείας, αλλά δε θέλω και δε μπορώ να τη σκέφτομαι. Δυσκολεύομαι. Σου γράφω κάποιες σκέψεις. Δεν είμαι σίγουρος ότι θα τις λάβεις. Δεν έχεις κάποια διεύθυνση. Δε ξέρω που βρίσκεσαι και στο κάτω - κάτω ποιος είσαι Εσύ. Ο κόσμος δε μου λέει σχεδόν τίποτα για Σένα. Δε Σε γνωρίζει και ούτε που θέλει να Σε γνωρίσει. Προσπάθησα να μάθω κάποια πράγματα για Σένα, αλλά δεν κατάφερα τίποτα.

Ούτε τουλάχιστον τ’ όνομά Σου δε προφέρουν οι άνθρωποι που βρίσκονται γύρω μου. Και τότε, Χριστέ, πώς να Σε βρω; Που βρίσκεσαι; Ποιος είσαι; Πώς να είμαι βέβαιος ότι υπάρχεις; Ότι με γνωρίζεις, ότι μ’ αγαπάς, ότι έχεις και για μένα μια σταγόνα αγάπης; Οι γύρω μου δε Σε βλέπουν, κοντά τους δε Σε αισθάνομαι. Πολλοί απ’ αυτούς που με περιτριγυρίζουν υποφέρον από εγωισμό, από υποκρισία, από μίσος. Δε μου λενε τίποτε για Σένα. Δε θέλουν να Σε βρουν, να Σε αισθανθούν, να Σε συναντήσουν.

Όταν τους ρωτάω κάτι για Σένα μου γελούν ειρωνικά και με κοιτάζουν με περιφρόνηση. Δεν έχουν χρόνο και για Σένα. Ίσως δεν πιστεύουν σε Σένα. Είναι απασχολημένοι με τα προβλήματά τους, τα τόσο μικρά, τα τόσο πρόσκαιρα, τα τόσο ποταπά.

Όταν το χιόνι δεν είναι καιρικό φαινόμενο, αλλά τοπίο και θερμοκρασία της καρδιάς

Όλοι στη πατρίδα μας, από το τέλος του προηγούμενου έτους, μέχρι και τα μέσα σχεδόν του πρώτου μήνα του νέου χρόνου, είδαμε το περισσότερο χιόνι των τελευταίων ετών. Ως σπάνιο φαινόμενο σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας, στην αρχή όλοι χαρήκαμε με την πρώτη χιονόπτωση, γρήγορα όμως οι συνέπειές της, μας προσγείωσαν απότομα. Στο πέρασμα του χιονιά είχαμε δυστυχώς ακόμη και νεκρούς! Πολλές περιοχές αποκλεισμένες για μέρες από το χιόνι, με πολικές θερμοκρασίες. Το δίκτυο της Δ.Ε.Η. κατέρρευσε σε αρκετές περιοχές, κάνοντας την δοκιμασία ακόμη πιο δύσκολη. Οδηγοί αποκλείστηκαν στους εθνικούς και επαρχιακούς οδούς της χώρας για πολλές ώρες ή και μέρες, σχολεία και μαγαζιά κλειστά ή να υπολειτουργούν. Τα αυτονόητα πραγματικά έγιναν ζητούμενα τόσο για τους ντόπιους άστεγους, όσο και για τους μετανάστες που περνάγανε δύσκολα ήδη πριν την έλευση του χιονιά, πόσο μάλλον μετά από την έλευσή του.

Νεανικές Κατηχητικές Συνάξεις Ι. Ν. Αγ. Στυλιανού Γκύζη

Η Ωραιότερη Ιστορία του Κόσμου - Χριστουγεννιάτικη Γιορτή 2016

«Φωτισμός, Βάπτισμα και ποικιλία των χαρισμάτων».

του π. Βασιλείου Ι. Καλλιακμάνη

Τα Θεοφάνεια μαρτυρείται ως η αρχαιότερη χριστιανική εορτή μετά το Πάσχα. Κατά την εορτή αυτή αποκαλύπτεται το φως της τρισηλίου θεότητος και γίνεται της «Τριάδος η φανέρωσις».

Φωτίζεται το γένος των ανθρώπων, αγιάζονται τα ύδατα και η ολόκληρη η κτίση. Ο Δαμασκηνός Στουδίτης σε ένα Λόγο στα Άγια Θεοφάνεια γράφει τα εξής: «Και Φως ονομάζεται ο Πατήρ, ο Υιός, και το Άγιον Πνεύμα… Φως ονομάζεται και εκείνο που έδιωξε το πρωτόγονον σκότος· Φως ονο­μά­ζεται και η ε­ντολή, πού έδωκεν ο Θεός εις τον Αδάμ, καθώς το λέγει και ο Προφήτης Δαβίδ· «Λύχ­νος τοις ποσί μου ο νόμος σου, και Φως ταις τρίβοις μου»… 

Φως ονομάζεται και εκείνο που εφάνη εις τους ποιμένας, όταν εγεννήθη ο Χριστός εις το σπήλαιον· Φως ονομάζεται και του αστέρος η λάμψις, που ωδήγει τους Μάγους από την Ανατολήν έως την Βηθλεέμ· Φως ονομάζεται και εκείνο που έδειξεν ο Χριστός εις το Θα­βώ­ριον όρος, και έλαμψεν εμπρός εις τους Μαθητάς· … Φως ονομάζεται και εκείνο, που μέλλουν να λάμψουν οι δίκαιοι εις την δευτέραν Παρουσίαν· Φως ονομάζεται κα­θαρώς και καθολικά το Άγιον Βάπτισμα… Βάπτισμα από νερόν, και από Άγιον Πνεύμα.. ο άνθρωπος είναι διπλούς, από κορμί και από ψυχήν·… Το σώμα καθαρίζεται με το νερό, την δε ψυχή το Άγιον Πνεύμα την καθαρίζει και την λαμπρύνει».

Βιογραφικό Σημείωμα π. Αντωνίου Μπεζαΐτη

Βιογραφικό Σημείωμα π. Αντωνίου Μπεζαΐτη

Ο π. Αντώνιος Αρ. Μπεζαΐτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Έχει αποφοιτήσει από το Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο και Λύκειο Αθηνών. Είναι πτυχιούχος της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών. Είναι έγγαμος με τρία παιδιά. Από το 1998 υπηρετεί σαν Κατηχητής και το 2002 εργάστηκε ως βοηθός Νεωκόρος στον Ιερό Ναό Αγίου Στυλιανού Γκύζη. Εχειροτονήθη Διάκονος στις 2-4-2006 υπό του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου και Πρεσβύτερος στις 7-3-2010 υπό του Σεβ. Μητροπολίτου Βελεστίνου κ. Δαμασκηνού. Χειροθετήθηκε πνευματικός την 20-10-2010 υπό του Μακ. Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Ιερωνύμου Β΄. Από το 2010 υπηρετεί ως Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγ. Στυλιανού Γκύζη.