Ξαφνικά οι δρόμοι νέκρωσαν!

Ξαφνικά οι δρόμοι νέκρωσαν, οι πόλεις σιώπησαν, τα σπίτια έγιναν φυλακές.

Ξαφνικά όλα αυτά που θεωρούσαμε πως είναι σπουδαία, πως μας δίνουν αξία, κύρος, λόγο ύπαρξης, έγιναν μικρά, έγιναν ασήμαντα.

Ξαφνικά η υγεία μας, που θεωρούσαμε δεδομένη εφόσον δεν είχαμε κανένα πρόβλημα, μας ανησυχεί, έγινε το πολυτιμότερο κομμάτι της ύπαρξής μας.

Ξαφνικά οι άνθρωποι που αγαπάμε, οικογένεια, συγγενείς, φίλοι, εραστές μας τρόμαξαν, πολύ περισσότερο ο έρωτας.

Ξαφνικά η ελευθερία χάθηκε και μαζί της πολύτιμος χρόνος, βιαζόμαστε.

Ξαφνικά οι μάσκες που φορούσαμε στην προσπάθειά μας να είμαστε κάποιοι άλλοι, αντικαταστάθηκαν με άλλες, τόσο ταπεινές μα τόσο σημαντικές.

Κοιτάζω τα ντουλάπια μου γεμάτα από πράγματα που θεωρώ πολύτιμα. Κοιτάζω τα αμέτρητα παπούτσια, τσάντες, γραβάτες, αξεσουάρ, καλλυντικά, αρώματα, είδη περιποίησης, είναι τόσα πολλά. Όμως το βλέμμα μου σταματά σ’ένα μπουκάλι φθηνό οινόπνευμα, σ’ ένα αντισηπτικό χεριών, είναι τα πιο πολύτιμα.

Τι θα φορέσω σήμερα; Σκέφτομαι καθώς εξετάζω αναποφάσιστος την παραφουσκωμένη ντουλάπα μου που αναστενάζει. Τι σημασία έχει τι θα φορέσω, αφού κανείς δεν βρίσκεται στους δρόμους να με θαυμάσει;

Τά οψώνια τής αμαρτίας θάνατος» (Ρωμ. στ', 23)

Τά οψώνια τής αμαρτίας θάνατος» (Ρωμ. στ', 23)

 «τά οψώνια τής αμαρτίας θάνατος» είναι πολύ σημαντικό, γιά νά καταλάβουμε τί είναι η αμαρτία καί πώς αισθάνεται ο άνθρωπος πού αμαρτάνει. Τό έχουμε ακούσει πολλές φορές, καί είναι μιά φράση γνωστή σέ όσους διαβάζουν συχνά τήν Αγία Γραφή.

Η λέξη «οψώνια» δηλώνει τήν πληρωμή, τό σιτηρέσιο, τόν μισθό πού έδινε ο αυτοκράτωρ στούς στρατιώτες. Γι’ αυτό ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος προέτρεπε τούς στρατευομένους: «αρκείσθε τοίς οψωνίοις υμών (Λουκ. γ', 14), δηλαδή νά μήν αρπάζετε διάφορα αγαθά από τούς συνανθρώπους σας, αλλά νά αρκείσθε σέ όσα σάς δίνει ο αυτοκράτορας ή ο βασιλεύς.

Τά οψώνια τής αμαρτίας είναι τά αποτελέσματα τής αμαρτίας, όσα δίνει η αμαρτία σέ εκείνους πού αμαρτάνουν, καί αυτά είναι ο θάνατος. Εδώ υπονοείται η αμαρτία τών Πρωτοπλάστων, τού Αδάμ καί τής Εύας, πού αμάρτησαν, παρέβησαν τήν εντολή τού Θεού καί αμέσως εισήλθε ο θάνατος, πρώτα ο πνευματικός θάνατος, η απομάκρυνση τού ανθρώπου από τόν Θεό, καί έπειτα ο σωματικός θάνατος, η απομάκρυνση τής ψυχής από τό σώμα. Οι άγιοι Πατέρες διδάσκουν ότι μετά τήν διάπραξη τής αμαρτίας μέ τήν ηδονή εισήλθε στήν ζωή τού ανθρώπου η οδύνη, ο πόνος. Οπότε στήν ζωή τού ανθρώπου πάντοτε συμπλέκονται η ηδονή μέ τήν οδύνη. Άλλα αμαρτήματα συνδέονται μέ τήν ηδονή καί άλλα μέ τήν οδύνη.

Τι σημαίνει “κλείνουμε τους Ναούς και σταματάμε τα Μυστήρια”;

Δύσκολη αναμένεται η περίοδος που ακολουθεί λόγω της πανδημίας. Όλοι έχουμε στο βάθος του μυαλού μας το φόβο μην νοσήσουμε, έχοντας παράλληλα και την ανησυχία για τους γύρω μας ειδικά αν αυτοί είναι ευπαθείς ομάδες.
Η πρόληψη, σίγουρα σώζει, γι αυτό και όλοι δεχόμαστε τις οδηγίες και πρέπει να αναλογιζόμαστε την ευθύνη που έχουμε απέναντι στην κοινωνία, τηρώντας αυστηρά τους κανόνες υγιεινής και τους περιορισμούς που θέτουν οι αρμόδιοι, οι αρχές και οι οργανισμοί για την υγεία.

Όμως πάντα μπροστά σε τέτοιες μεγάλες μάχες και ιστορικές προκλήσεις, υπήρχαν και οι διαφορετικές απόψεις που πολλές φορές δίχαζαν και δημιουργούσαν ερωτηματικά τα οποία σχημάτιζαν τεράστια κενά.

Κάνει εντύπωση σε πολλούς από εμάς ότι από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε αυτή η απειλή του κορωνοϊού, ακούστηκε έντονα από συγκεκριμμένες πλευρές ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη να κλείσουν οι Ιεροί Ναοί, λίγο αργότερα ψιθυρίστηκε να σταματήσουν οι Ιερές Ακολουθίες και αργότερα ξεστομίστηκε ότι η Θεία Κοινωνία μπορεί να μεταδώσει τον κορωνοϊό.

Στα άγια δισκοπότηρα οφείλουμε την λευτεριά μας

Στην άκρη μιας μικρής λίμνης ξεδιψούσαν κάποια περιστέρια. Λίγο πιο πέρα, αναπηδούσαν έξω από το νερό, παίζοντας, λίγα βατράχια.  Ξαφνικά κάποιος έριξε μια μεγάλη πέτρα. Τα νερά αναταράχτηκαν. Τότε, τα μεν περιστέρια υψώθηκαν στον ουρανό, οι δε βάτραχοι όρμησαν και βούτηξαν στη λάσπη, κοάζοντας, και δεν ξαναφάνηκαν. Ο μύθος είναι του Μεγάλου Βασιλείου, του ουρανοφάντορος….

Συμβαίνει αυτό που συμβαίνει, με τον λεγόμενο κορονοϊό. Έπεσε μια τρανή κοτρόνα στην λίμνη της αφασίας και της περιρρέουσας ευδαιμονίας. Ταράχτηκαν πολλοί και πολύ.Ταράχτηκαν οι εκκλησιομάχοι της αγραβάτωτης θολοκουλτούρας. Ταράχτηκαν και οι αβροδίαιτοι τζιτζιφιόγκοι των τηλεοπτικών αναθυμιάσεων, οι βάτραχοι της τιποτολογίας. Πώς αντιδρούν;  Βούτηξαν στη λάσπη και κοάζουν: φταίει η Θεία Κοινωνία. Τα περιστέρια όμως, τα παιδιά του Χριστού μας, πετούν ψηλά, υψιπέτες αετοί.

Τα ίδια λασπώδη βατράχια βάλλουν και κατά των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδας που την υπερασπίζονται και αποκρούουν τα μαινόμενα ταγκαλάκια του τουρκοερτογάν στον Έβρο. Χωμένοι στον βούρκο τους ψελλίζουν τις συνήθεις μαγαρισιές: οι φασίστες -οι Ένοπλες Δυνάμεις μας- δεν αφήνουν τους ταλαίπωρους Πακιστανούς και Αφγανούς να κυριεύσουν την Πατρίδα… Πιάνουμε την μύτη, μας πνίγει η δυσωδία τους…. Και αναρωτιέσαι περίλυπος: μα υπάρχουν Έλληνες που στηρίζουν και ψηφίζουν αυτό το καρκίνωμα;

Θυμάμαι, είχα διαβάσει, ότι ρώτησαν τον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς: «Τι θα κάνεις Γέροντα, αν ακούσεις ότι γίνεται πόλεμος;»  Απάντησε: «θα μπω στο ναό και θα κάνω μια Θεία Λειτουργία παιδί μου!!».

Ναι, οι Θείες Λειτουργίες, το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας κράτησε και κρατά και θα κρατήσει πατρίδα μας. Τα άγια δισκοπότηρα απελευθέρωσαν την Ελλάδα. 

Αρχιεπίσκοπος: ''Η Εκκλησία μας όλους τους αγκαλιάζει''

«Η Εκκλησία μας όλους τους αγκαλιάζει, όλους τους αγαπά και για όλους προσεύχεται. Ούτε μετρητή πίστης διαθέτει ούτε οι κληρικοί μας τηρούν "παρουσιολόγιο" στους Ιερούς Ναούς. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ζουν και ενεργούν σε πνεύμα ελευθερίας του προσώπου, διαθέτοντας, ταυτόχρονα, ανεπτυγμένο το αίσθημα τόσο της εθνικής όσο και της ατομικής ευθύνης», τονίζει, μεταξύ άλλων, και αποκλειστικά στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για το θέμα εξάπλωσης του κορονοϊού, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος.

Αναλυτικότερα, η δήλωση του Προκαθημένου της Ελλαδικής Εκκλησίας έχει ως εξής:

«Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, με αίσθημα ευθύνης έναντι του Θεού και του ελληνικού λαού, στάθηκε από την πρώτη στιγμή αρωγός και συμπαραστάτης στην εθνική προσπάθεια αποτροπής της εξάπλωσης του κορονοϊού, ενημερώνοντας, σύμφωνα με τις οδηγίες της Πολιτείας, τους πολίτες.

Επίσης, από την πρώτη στιγμή, τάχθηκε πλήρως με τις αποφάσεις των αρμοδίων υπευθύνων κρατικών φορέων σχετικά με τη λήψη των αναγκαίων μέτρων για την προφύλαξη της δημόσιας υγείας, αποφάσεις τις οποίες εφάρμοσε και εφαρμόζει.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος για το ζήτημα του κορωνοϊού (9/3/2020).

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, με αίσθημα ευθύνης έναντι του Θεού, της εκκλησιαστικής κοινότητος, αλλά και όσων στέκονται με διάθεση κριτικής ή και αντίθεσης έναντι Αυτής, κατά την σημερινή συνεδρίαση Αυτής συζήτησε, μεταξύ άλλων, και το ζήτημα του νέου κορωνοϊού (Covid-19), για το οποίο έγκαιρα απεστάλη ήδη Εγκύκλιο Σημείωμα προς τις Ιερές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος, σε συνεργασία με τις αρμόδιες Κρατικές Αρχές, με σκοπό την συμβολή της Εκκλησίας στην προσπάθεια για την πρόληψη διασποράς της νόσου, την οποία προκαλεί ο νέος αυτός ιός.

Η Ιερά Σύνοδος κατά την σημερινή συνεδρίαση Αυτής απεφάσισε και πάλι να απευθυνθεί προς τον Ιερό Κλήρο και τον ευσεβή Ορθόδοξο Λαό καί πατρικά να προτρέψει και να επισημάνει τα εξής:

1) Να εντείνουμε όλοι τις προσευχές μας προς τον Νικητή της φθοράς και του θανάτου Κύριο Ιησού Χριστό, ώστε να διαφυλάξει υγιή και ακέραιο τον Λαό Του. Προς τον σκοπό αυτό παρακαλεί τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες να συστήσουν στους Εφημερίους, ώστε πριν την Απόλυση της Θείας Λειτουργίας της ερχομένης Β΄ Κυριακής των Νηστειών (15-3-2020), να τελεσθεί Δέηση σε όλους τους Ιερούς Ναούς της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπέρ της αποτροπής εξαπλώσεως της νόσου.

ΔΙΣ: Απρόσκοπτη συνέχιση της λειτουργίας των Ιερών Ναών

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος κατά την σημερινή Συνεδρίασή της και στο πλαίσιο της προχθεσινής αποφάσεώς της (9.3.2020) περί της λήψεως μέτρων για την αντιμετώπιση της επιδημίας του κορονοϊού, απεφάσισε, τις δύο επόμενες εβδομάδες (11 έως και 29 Μαρτίου 2020):

- Να ανασταλεί η λειτουργία των Κατηχητικών Σχολείων, των Σχολών Γονέων, των Σχολών Βυζαντινής Μουσικής, Αγιογραφίας, των Συνάξεων Νέων και Μελέτης Αγίας Γραφής και των άλλων συναφών δραστηριοτήτων, ως και να αναβληθούν οι διάφορες εκδηλώσεις, εκδρομές, αθλητικές δραστηριότητες που έχουν προγραμματισθεί κατά την περίοδο αυτή, ενώ προτρέπει τους νέους να μην παρευρίσκονται σε κλειστούς χώρους όπου συνωστίζονται πολλοί.

- Να ανασταλεί η λειτουργία όλων των εκκλησιαστικών ανοικτών δομών, των Βρεφονηπιακών και Παιδικών Σταθμών κ.ά., και να μην επιτρέπονται επισκέψεις σε όλες τις κλειστές εκκλησιαστικές δομές των ορφανοτροφείων, των μονάδων ΑΜΕΑ, των Γηροκομείων κ.ά., όπως και να εφαρμοσθούν άμεσα τα μέτρα που αφορούν σε αυτές τις δομές, όπως έχουν ανακοινωθεί από τους δημοσίους υπευθύνους φορείς.

Ο πληγωμένος αετός...

Ένα «κακό παιδί» είναι ένας πληγωμένος εν δυνάμει Άγιος που χρειάζεται επειγόντως θεραπεία.

Και αυτό που λέμε εμείς κακή αντίδραση είναι η πληγωμένη κραυγή της τραυματισμένης καρδιάς που φωνάζει «πονάω!».

Μια εκκεντρική εξωτερική εμφάνιση ενός παιδιού είναι οι πληγές που κάποιοι το σταύρωσαν για να ικανοποιηθούν οι ίδιοι. Μια εκκεντρικότητα που στην ουσία είναι μια έκφραση απελπισίας για λίγες σταγόνες αγάπης

Μας ενδιαφέρει το παιδί μας αν είναι καλός μαθητής, το καλό παιδί της γειτονιάς, αν κρατάει καλά τα παράσημα από το ένδοξο σόϊ αλλά δεν μας ενδιαφέρει τι γίνεται στον πυρήνα της ψυχής του. Γιατί κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για αυτήν. Μας ενδιαφέρει να είναι πρώτος στον κόσμο αλλά όχι στα μάτια του Θεού και στον ουράνιο κόσμο.
Πολλές φορές αυτή η πληγή ξεκίνησε από την βάπτιση που κάποιοι το έβλεπαν σαν προϊον και τσακωνόντουσαν ποιανού όνομα θα πάρει. Στην συνέχεια οι περισσότεροι ενδιαφερόντουσαν για το αν θα φάει επίγεια τροφή και όχι ουράνια.

Του μιλούσαν να κυνηγάει γήινα πλούτη και ηδονές κανείς όμως δεν του είπε ότι είναι προορισμένος να κληρονομήσει την αιώνια ζωή και την Βασιλεία των ουρανών.

ΟΙ ΒΩΜΟΛΟΧΙΕΣ

Η ατμόσφαιρα των γηπέδων περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και την ακουστική ρύπανση των βωμολοχιών. Κυρίως νέοι, αλλά και μεγαλύτεροι, αντί να απολαύσουν το όποιο θέαμα το οποίο έχουν επιλέξει να παρακολουθήσουν, έχοντας μετατραπεί σε οπαδούς της με κάθε τρόπο νίκης της αγαπημένης τους ομάδας, φροντίζουν να εκτονώνονται είτε τραγουδώντας ομαδικά συνθήματα τα οποία έχουν αισχρό περιεχόμενο εις βάρος των παικτών της αντίπαλης ομάδας, των συγγενών τους, κυρίως του γυναικείου φύλου, των διαιτητών, είτε σε ατομικό επίπεδο εκφράζοντας την χαρά, την ανακούφιση, την οργή τους, το πάθος τους για την ομάδα τους με τρόπο που δεν θυμίζει ούτε το ποιοι είναι στην καθημερινή ζωή ούτε το πώς θα ήθελαν οι άλλοι να τους θυμούνται.

                Κρυμμένοι στην ανωνυμία του πλήθους, αισθάνονται ελεύθεροι να εκφράσουν όσα το συνειδητό ή και το ασυνείδητό τους έχουν. Η βλασφημία κατά των θείων, αλλά και η σεξουαλική διάσταση των συνθημάτων κάνει τους βωμολόχους να αισθάνονται δυνατοί. Όταν μάλιστα δεν υπάρχουν οπαδοί της αντίπαλης ομάδας στο γήπεδο, η παντοδυναμία της έκφρασης δίνει ένα αίσθημα απέραντης ηδονής. Νίκη ή ήττα είναι αδιάφορο. Σημασία έχει η εκτόνωση! Σε άσχετους με την αντίπαλη ομάδα αγώνες, όπως είναι τα παιχνίδια με ξένες ομάδες, αντί τα συνθήματα να αποσκοπούν στην ενίσχυση της ψυχολογίας των παικτών που υποστηρίζουν, η μνήμη του αντιπάλου δεσπόζει.

Kαρναβάλι και Ορθόδοξος Χριστιανός

Οι άγιοι  πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας «καλώς διαταξάμενοι» όρισαν μία περίοδο πριν από το Πάσχα, περισυλλογής και μετανοίας.

Η περίοδος αυτή αρχίζει από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και τελειώνει το Μέγα Σάββατο. Από την Κυριακή λοιπόν του Τελώνου και Φαρισαίου , ξεκινάει η χρήση ενός βιβλίου που λέγεται Τριώδιο, το οποίο περιέχει κατανυκτικότατους ύμνους, τροπάρια που προτρέπουν στην προσευχή,  στην νηστεία στην μετάνοια  και στην θεία εξομολόγηση σε πνευματικό ιερέα.

Ο εχθρός μας όμως ο διάβολος , βάλθηκε να διαβάλει και να διαστρέψει, αυτή είναι άλλωστε η δουλειά του, την ησυχαστική, κατανυκτική αυτή περίοδο , σε περίοδο κραιπάλης, μασκαρέματος, σαρκολατρείας, και ειδωλολατρίας. Ακούγεται στην σύγχρονη κοινωνία μας η φράση “άνοιξε το Τριώδιο„ και λανθασμένα έχει επικρατήσει η άποψη, ότι ήρθε η περίοδος για γλέντια , φαγοπότι και ακολασίες.

Η αλήθεια είναι , ότι το καρναβάλι είναι ειδωλολατρικό έθιμο και έφθασε μέχρι τις μέρες μας. Δυστυχώς όμως για εμάς τους Ορθόδοξους χριστιανούς είναι απαράδεκτο να συμμετέχουμε σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις, κι’  αυτό διότι δώσαμε μια υπόσχεση την ώρα του Αγίου βαπτίσματος. « Αποτάσσομαι τω σατανά και πάση τη πομπή αυτού». Πώς είναι δυνατόν μετά από μια τέτοια υπόσχεση να τρέχουμε πίσω από τον σατανά και να τον ακολουθούμε στα όργια που ετοιμάζει;

ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ...

Δύσκολα θα βρεθεί άνθρωπος που να μην μπορεί να διηγηθεί κάποια προδοσία που έζησε στην ζωή του. Ίσως δύσκολα να υπάρχει και άνθρωπος που να μην έχει προδώσει. Δεν είναι απαραίτητο η προδοσία να έχει να κάνει με την φιλία, τον έρωτα, τους άλλους. Κάποτε είναι ένα αίσθημα εγκατάλειψης, συμβιβασμού ως προς τις ιδέες, τα όνειρα, τους στόχους. Οι περιστάσεις της ζωής και οι ανάγκες, κάποια δειλία, ένα βόλεμα, ένας πειρασμός και ο άνθρωπος βρίσκεται στη θέση της απολογίας ενώπιον του εαυτού του και όσων τον γνωρίζουν γι’  αυτό που ήταν, γι’  αυτό που ήθελε να γίνει, για τον κόσμο που ήθελε να χτίσει, για τις σχέσεις που ήθελε να κρατήσει, για όσα δεν έζησε και ίσως δεν θα ζήσει.

                Η προδοσία έχει να κάνει με την συνειδητή ή, κάποτε και, ασυνείδητη επιλογή μας να θέσουμε κάποια επιθυμία πιο πάνω από τις υποσχέσεις μας, πιο πάνω από τις σχέσεις μας, πιο πάνω από όσους μας στήριξαν ή μας ακολούθησαν. Έχει να κάνει με την δειλία μας να τηρήσουμε όσες υποσχέσεις δίνουμε στον εαυτό μας, στους άλλους, στον Θεό. Η προδοσία είναι η διαρραγή της εμπιστοσύνης σ’  αυτούς που αγαπήσαμε και ίσως αγαπούμε γι’  αυτό που ονομάζουμε συμφέρον, ευχαρίστηση, εμπειρία, αναζήτηση του καινούργιου. Η προδοσία είναι το προτελευταίο στάδιο της δειλίας να παλέψουμε για όποιον ή όποια αγαπάμε, για ό,τι κινεί την καρδιά μας, για ό,τι υποσχεθήκαμε, κάποτε χωρίς επίγνωση. Το τελευταίο είναι ο κυνισμός ή οι ενοχές.