ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΌΤΕ... ΨΥΧΗ ΜΟΥ!

ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΌΤΕ... ΨΥΧΗ ΜΟΥ!

Θυμάμαι , θυμάσαι ; Θυμάσαι τότε.....Τότε που σκεφτόσουν.....αχ ας μείνω λίγο ακόμη στο κρεβάτι και πάω σε λίγο εκκλησία......

Θυμάσαι τότε....που έλεγες πως νιώθεις κούραση....για τον εσπερινό.....

Θυμάσαι τότε που γκρίνιαζες γιατί πάλι νηστεία για να κοινωνήσεις.....

Θυμάσαι τότε.....Τότε που γκρινιαζες για το μεγάλο κήρυγμα...Γιατί σκεφτόσουν πως θέλεις να τρέξεις σπίτι.....να προλάβεις να μαγειρέψεις.......να ετοιμάσεις.....να κάτσεις.....να πας για καφέ......

Θυμάσαι τότε ......Τότε που δεν πήγες Εκκλησία γιατί έδινες διαγώνισμα?

Θυμάσαι τότε.....Τότε που στην Θεία Λειτουργία εσύ σκεφτόσουν......Τι θα φορέσεις....Τι δίαιτα θα κάνεις.....που θα πας διακοπές......

Κι ούτε χαμπάρι πήρες τι γινόταν..... κι ο Χριστός μας περίμενε......Χτυπούσε την καμπάνα και περίμενε......Έλα σε Μένα....Κι όμως Τον Είχες δεδομένο.....

Θυμάσαι?

Εεεεεεεε τώρα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟΣ..... Δεν χτυπά η καμπάνα.......Δεν μας φωνάζει......

Και κλαις ..... Και λες..... μα τι είχα και τι έχασα.... Αχ το χρόνο πίσω να γυρνούσες θα θελες......

Πρόσκληση για Βοήθεια!

Στην ενορία του Αγίου Στυλιανού Γκύζη λειτουργεί Γηροκομείο στο οποίο φιλοξενούνται 23 γερόντισσες. Παράλληλα παρέχεται φαγητό  και τρόφιμα σε αρκετούς συνανθρώπους μας εκτός Ιδρύματος, ενώ καθημερινά ή σε μηνιαία βάση ή εκτάκτως, έχουμε πολλά έξοδα, για αγορά τροφίμων, πανών, υποσέντονων (καθόσον οι περισσότερες γερόντισσες είναι κατάκοιτες), αγορά ή επισκευή και συντήρηση ηλεκτρικών και υδραυλικών συσκευών, αγορά πετρελαίου καθώς επίσης για την πληρωμή των ΔΕΚΟ.

Λόγω της παρούσης δύσκολης κατάστασης για όλους μας, θα θέλαμε να ζητήσουμε την βοήθειά σας, υλική ή χρηματική.

Μπορείτε να προσφέρετε:

1. Συσκευασμένα τρόφιμα (ρύζι, όσπρια, φρυγανιές, καφέ κ.α.)
2. Γαλακτοκομικά προϊόντα (γάλα, γιαούρτι, τυρί)
3.  Κρέας/ψάρι
4. Απορρυπαντικά
5. Χαρτικά (χαρτοπετσέτες, χαρτί υγείας)
6. Απολυμαντικά
7. Μάσκες
8. Γάντια μιας χρήσεως
9. Πάνες (ανοιχτές Ν^ο 4) κ.α.

Η παραλαβή θα γίνεται, κατά προτίμηση, πρωινές ώρες στην είσοδο του Γηροκομείου (Αμφικλείας 1)

Τηλ. Επικοινωνίας 210-6420015

Μετ’ έκτιμήσεως  

Ο Πρόεδρος Ε.Φ.Τ.

πρωτοπ. Αθανάσιος Γιακουμάκης

και τα Μέλη Δ.Σ.

Ημέρα Μνήμης!

Αν το 1821 είναι θαύμα -όπως και είναι- η αντοχή του Έλληνα σκλάβου των 800 χρόνων τί να 'ναι άραγε;

Θαρρώ πως ξεπερνά το θαύμα… Γιατί υπάρχει ένα τμήμα Ελληνισμού, που έζησε όχι 400, αλλά 800 χρόνια σκλαβιάς. Και όχι μονάχα κάτω από ένα, αλλά κάτω από πολλούς σκληρούς τυράννους.

Μπορείτε να συλλάβετε το μέγεθος του βάρους της αβάσταχτης σκλαβιάς οκτώ εκατοντάδων χρόνων; Κι όμως στους οκτώ τούτους αιώνες ο Ελληνισμός δεν δείχνει μία παθητική αντοχή. Ούτε είναι ο μυριοσκλαβωμένος ραγιάς, ένας μαραζωμένος, που κλαίει την μοίρα του. Ζει υπερήφανα μ' ένα τρόπο δυναμικό, με έντονο το εθνικό φρόνημα, άγρυπνη την εθνική συνείδηση. Τί κι αν έζησε ολότελα αποκομμένος από τον κορμό του Ελληνισμού, μόνος, κατάμονος, ριγμένος πάνω στον βράχο του, που τον σιγογλύφει αιώνες τώρα το υγρό στοιχείο; Εδώ ο Ελληνισμός είναι μία αναβίωση του μυθικού Προμηθέα - Δεσμώτου, που αλυσοδεμένος στον βράχο του σαρκάζει τους κατακτητάς που του κατατρώγουν λαίμαργα την σωθικά. Πρόκειται για την Κύπρο μας.

Πέρασμα… όταν η οθόνη γίνεται τόπος συνάντησης. Διάλογοι σε καιρούς αποκλεισμού

Καθώς όλοι βιώνουμε, με τρόπο οδυνηρό, τη δυσκολία της επικοινωνίας αυτή την περίοδο, διαπιστώνουμε, με ιδιαίτερη χαρά, την προσπάθεια πολλών ενοριών μας να κρατήσουν ζωντανή την επαφή με τα παιδιά και  τους νέους μέσω των δυνατοτήτων που παρέχει η σύγχρονη τεχνολογία. Επικροτούμε και συγχαίρουμε τις πρωτοβουλίες αυτές -άλλωστε πολύ νωρίς το είχαμε προτείνει.
Ερχόμαστε τώρα να σάς ανακοινώσουμε μία ακόμη παρόμοια προσπάθεια από το Ίδρυμα Νεότητος και Οικογένειας της Ι. Αρχιεπισκοπής μας: Από την Τετάρτη 1^η Απριλίου –και δεν είναι καθόλου πρωταπριλιάτικο ψέμα!- και κάθε Τετάρτη βράδυ στις 9.00 μ.μ. μπορούμε πλέον όλοι να συντονιζόμαστε διαδικτυακά  στην εκπομπή μας, με το τίτλο «Πέρασμα... όταν η οθόνη γίνεται τόπος συνάντησης». Η εκπομπή απευθύνεται στους σεβαστούς Ιερείς μας, στους Κατηχητές και τις Κατηχήτριες και σε όλους τους εκλεκτούς συνεργάτες του ποιμαντικού νεανικού μας έργου, και ακόμη απευθύνεται σε νέους γονείς, φοιτητές, επιστήμονες, μαθητές Λυκείου, καθώς περιλαμβάνει ευρύτητα θεμάτων, προσπαθώντας να καλύψει πολλούς τομείς της επικαιρότητας, της ορθόδοξης πνευματικότητας και του εκκλησιαστικού μας βίου.

Mήπως γινόμαστε κομμάτια ;

Σκόρπια κομμάτια παζλ, από διαφορετικές δυστυχώς εικόνες......Αυτό είμαστε.

Η κατάσταση στην Εκκλησία είναι τραγική. Βλέπουμε αυτές τις μέρες επισκόπους, κάποιους κληρικούς αλλά και λαϊκούς να μιλάνε για τη Θεία Κοινωνία αλλά κανείς δεν μιλάει για το Ιερό Μυστήριο της μετανοίας και εξομολογήσεως.

Έχουμε κάνει τη Θεία Κοινωνία ειδωλολατρεία. Καθόμαστε και μιλάμε για τη Θεία Κοινωνία το Πάσχα, όταν οι πιστοί, σύμφωνα με τον νόμο του κράτους, είναι αποκλεισμένοι από την εξομολόγηση. Γεννάται λοιπόν το ερώτημα: Πώς θα κοινωνήσουν οι πιστοί ακόμα και το Πάσχα όταν δεν έχουν εξομολογηθεί; Και δεν μιλάω για αυτούς που έχουν πνευματικό, πνευματική ζωή κλπ και έχουν ρυθμίσει αυτά τα θέματα αλλά για τον υπόλοιπο πιστό λαό τί γίνεται ;.

“Ελάτε να κοινωνήσετε λένε πολλοί”, “Να κοινωνήσει ο κόσμος”, “Να κάνουμε Θεία Κοινωνία delivery στα σπίτια” αλλά για το ΠΩΣ θα κοινωνήσει κάποιος δεν μιλάει κανείς. Ζούμε απίστευτες καταστάσεις πνευματικής έκπτωσης.

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟ ΜΙΣΟΣ;

Έφτανε μία ασθένεια που εξελίχθηκε σε πανδημία και η οποία έδειξε πόσο ανίσχυρος είναι ο άνθρωπος είτε απέναντι στα επιτεύγματά του είτε απέναντι στον κόσμο τον οποίο ο ίδιος εξέλιξε στον σημερινό βαθμό και πολιτισμό, αλλά δεν μπόρεσε να μην αφήσει τρύπες εισόδου του κακού σ’   αυτόν, για να εκφρασθεί μίσος απέραντο εναντίον της πίστης και των χριστιανών! Ούτε λίγο ούτε πολύ οι χριστιανοί θα είμαστε υπαίτιοι για τον θάνατο πολλών ανθρώπων, καθώς συναζόμαστε στις εκκλησίες, κοινωνούμε, οι περισσότεροι είναι ηλικιωμένοι  και, επομένως, ευπαθείς και θα μεταδώσουμε τον θανατηφόρο ιό στους συνανθρώπους μας.  Οι ηλικιωμένοι κλείστηκαν στο σπίτι, οι οικογένειες έπαψαν να εκκλησιάζονται, οι ναοί τελικά έκλεισαν, αλλά πολλοί εξακολουθούν να κουνούν το δάχτυλο ως νέοι Νέρωνες και Διοκλητιανοί. Δημοσιογράφοι που αρθρογραφούν σε αθλητικές ιστοσελίδες ανέλαβαν εργολαβικά να ζητήσουν την δημόσια διαπόμπευση των επισκόπων και των κληρικών, σε παραληρήματα ρατσιστικού λόγου, για τον οποίο ουδείς θα τους ελέγξει. Πολιτικοί από βήματος Βουλής θεώρησαν τους χριστιανούς ως κτήτορες του ιού, ενώ διάφοροι επιστήμονες, χωρίς στοιχεία, αλλά με εικασίες και από ιδεολογικές τους θέσεις, καταδίκασαν τους χριστιανούς σε κοινωνικό θάνατο.

''Το 1821 μας εμπνέει''

«Εὐαγγελίζου γῆ, χαράν μεγάλην» ψάλλουμε σήμερα οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί στούς Ναούς μας, γιά νά τιμήσουμε τόν Εὐαγγελισμό τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Καί ταυτοχρόνως, σέ κοινή ἑορτή, ὁ Ἑλληνισμός πανηγυρίζει τήν Ἐπέτειο τοῦ 1821.

Τήν ἔναρξη τῆς Μεγάλης Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως. Τοῦ ἱεροῦ Ἀγώνα τῆς ἀπροσμέτρητης ἀποφασιστικότητας, τόλμης, θάρρους καί θυσίας γιά τήν ἐλευθερία.

Οἱ πρόγονοί μας, οἱ γενναῖοι Φιλικοί, οἱ πρωταγωνιστές τοῦ Ἀγώνα, οἱ μαχητές τῆς ἀπελευθερώσεως, εἶχαν ἀπό τήν προηγούμενη χρονιά, ἤδη ἀπό τό 1820, ὁρίσει τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, ὡς ἡμέρα τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ξεσηκωμοῦ.

Ἤθελαν ἔτσι νά ἐκφράσουν μέ τόν πιό δυνατό καί συμβολικό τρόπο τούς ἄρρηκτους δεσμούς μεταξύ τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Γένους. Οἱ Ἕλληνες πολέμησαν γιά τήν Πίστη καί τήν Πατρίδα.

Ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση δέν μοιάζει μέ καμμία ἄλλη ἐπανάσταση τῆς ἐποχῆς. Ἀξιοποιεῖ μέν ἰδέες ἀπό ἄλλα ἐπαναστατικά κινήματα τῶν χρόνων ἐκείνων, ἀλλά δέν εἶναι ἀντίγραφο καμμιᾶς.

Εἶναι ἐπανάσταση μέ ἐθνικό καί θρησκευτικό χαρακτήρα. Ἔχει ὡς κίνητρο τήν ἀπελευθέρωση τῶν Ἑλλήνων ἀπό τούς Ὀθωμανούς. Ἔχει ὡς πνευματικό στήριγμα τήν πίστη στήν θεία Πρόνοια καί τόν σεβασμό πρός τούς πολυάριθμους Νεομάρτυρες, πού βρῆκαν θάνατο ὁμολογώντας τήν πίστη τους στόν Χριστό.

«Μάχου ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος», ἔγραφε στήν Προκήρυξη τῆς 24ης Φεβρουαρίου τοῦ 1821 ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: «Να μετατρέψουμε τα σπίτια μας σε Εκκλησίες»

Αγαπητοί μου αδελφοί, παιδιά μου αγαπημένα!

Από την πρώτη στιγμή που χτύπησε την πόρτα της χώρας μας αυτή η ασύμμετρη παγκόσμια απειλή της πανδημίας του κορονοϊού, η Ιερά Σύνοδος αλλά και όλοι οι Eπίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος και όλοι οι Κληρικοί μας, αναλογιστήκαμε την ευθύνη που μας αναλογεί και την φροντίδα που οφείλουμε ως ποιμένες και αδελφοί σας να επιδείξουμε προς όλους εσάς και τον καθένα χωριστά.

Ιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό και υπηρετούντες στην δημόσια υγεία, οι οποίοι δίνουν, με αυταπάρνηση και αυτοθυσία, έναν υπεράνθρωπο αγώνα για όλους τους συνανθρώπους μας που έχουν προσβληθεί από τον κορονοϊό, εκθέτοντας συνειδητά και χάριν του λειτουργήματός τους τους εαυτούς τους σε κίνδυνο.

Επιστήμονες και ερευνητές, που εργάζονται νυχθημερόν αναζητώντας αποτελεσματικές θεραπείες για το εμβόλιο που θα λυτρώσει την ανθρωπότητα από τον ιό. Ασθενείς που δίνουν με τη βοήθεια των ιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού τον δικό τους αγώνα και τους οποίους συνοδεύουν περισσότερο από τον οποιονδήποτε αυτή τη στιγμή οι ευχές και οι προσευχές της Εκκλησίας μας, για να εξέλθουν δυνατοί και υγιείς από τη μεγάλη δοκιμασία που βιώνουν.

ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΕΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ!

Η δοκιμασία που περνάει η ανθρωπότητα με τον κορωνοϊό έφερε ξανά στο προσκήνιο τον τρόπο με τον οποίο διαθέτουμε την καθημερινότητα και την κοινωνικότητά μας. Η διασκέδαση στους καιρούς μας έχει γίνει είτε ατομική είτε μαζική. Η ατομική έχει να κάνει με το κινητό και τον υπολογιστή. Μικρότεροι και μεγαλύτεροι είμαστε κλεισμένοι στον ατομικό μας κόσμο και τρόπο εξόδου από τους υποχρεωτικούς ρυθμούς ζωής. Ιδίως τα παιδιά και οι νέοι παρακολουθούν μετά μανίας στην οθόνη του κινητού το πλήθος των ταινιών, σειρών, μουσικών βίντεο και άλλων εικονοποιημένων αφηγήσεων, ενώ με τα διαδικτυακά παιχνίδια υπάρχει τέτοια απορρόφηση, που δεν μένει χρόνος ούτε για μία ματιά στους γύρω! Αλλά και οι μεγαλύτεροι, κουρασμένοι από την ταχύτητα και τις δραστηριότητες της ημέρας, κολλούν στην ατομική διασκέδαση που σκοτώνει τον ελεύθερο χρόνο, αλλά δεν απαιτεί τον κόπο της μελέτης και της επικοινωνίας.

Εβδομαδιαίο Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών κατ’ οίκον λόγω της χαλεπής Λοιμώξεως και της Προασπίσεως των Συνόρων της Πατρίδος μας

«Μη φοβού· μόνον πίστευε, και σωθήσεται»

Κάθε Κυριακή:	Κανών Ικετήριος εις τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν	κλικ εδώ
Κάθε Δευτέρα:	Παρακλητικός Κανών Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ	κλικ εδώ
Κάθε Τρίτη:	Παρακλητικός Κανών Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού	κλικ εδώ
Κάθε Τετάρτη:	Παρακλητικός Κανών Αγίου Λουκά του Ιατρού	κλικ εδώ
Κάθε Πέμπτη:	Παρακλητικός Κανών στον Άγιο Νικηφόρο το Λεπρόν	κλικ εδώ
Κάθε Παρασκευή:	Ακολουθία των Χαιρετισμών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον	κλικ εδώ
Κάθε Σάββατο:	Παράκληση στην Παναγία: Ολόκληρος ο Παρακλητικός Κανών Βίος και ακολουθία Αγίου Στυλιανού κλικ ΕΔΩ	κλικ εδώ

Ξαφνικά οι δρόμοι νέκρωσαν!

Ξαφνικά οι δρόμοι νέκρωσαν, οι πόλεις σιώπησαν, τα σπίτια έγιναν φυλακές.

Ξαφνικά όλα αυτά που θεωρούσαμε πως είναι σπουδαία, πως μας δίνουν αξία, κύρος, λόγο ύπαρξης, έγιναν μικρά, έγιναν ασήμαντα.

Ξαφνικά η υγεία μας, που θεωρούσαμε δεδομένη εφόσον δεν είχαμε κανένα πρόβλημα, μας ανησυχεί, έγινε το πολυτιμότερο κομμάτι της ύπαρξής μας.

Ξαφνικά οι άνθρωποι που αγαπάμε, οικογένεια, συγγενείς, φίλοι, εραστές μας τρόμαξαν, πολύ περισσότερο ο έρωτας.

Ξαφνικά η ελευθερία χάθηκε και μαζί της πολύτιμος χρόνος, βιαζόμαστε.

Ξαφνικά οι μάσκες που φορούσαμε στην προσπάθειά μας να είμαστε κάποιοι άλλοι, αντικαταστάθηκαν με άλλες, τόσο ταπεινές μα τόσο σημαντικές.

Κοιτάζω τα ντουλάπια μου γεμάτα από πράγματα που θεωρώ πολύτιμα. Κοιτάζω τα αμέτρητα παπούτσια, τσάντες, γραβάτες, αξεσουάρ, καλλυντικά, αρώματα, είδη περιποίησης, είναι τόσα πολλά. Όμως το βλέμμα μου σταματά σ’ένα μπουκάλι φθηνό οινόπνευμα, σ’ ένα αντισηπτικό χεριών, είναι τα πιο πολύτιμα.

Τι θα φορέσω σήμερα; Σκέφτομαι καθώς εξετάζω αναποφάσιστος την παραφουσκωμένη ντουλάπα μου που αναστενάζει. Τι σημασία έχει τι θα φορέσω, αφού κανείς δεν βρίσκεται στους δρόμους να με θαυμάσει;