Ως
οι τρεις παίδες εν τη καμίνω, Σεδράχ, Μισάχ και Αβδεναγώ, το Γένος αναπέμπει
προς τον Κύριο την δοξολογία «ευλογητός ει, Κύριε, ο Θεός των πατέρων ημών, και
αινετόν και δεδοξασμένον το όνομα σου εις τους αιώνας … ότι δίκαιος ει επί
πάσιν οις εποίησας ημίν … και παρέδωκας ημάς εις χείρας εχθρών ανόμων, εχθίστων
αποστατών».
Επέτρεψες
να γίνει το όνομα μας όνειδος στον κόσμο, να μας κατηγορούν και να κάνουν ότι
μας βοηθούν, ενώ κερδοσκοπούν σε βάρος μας, ακόμη αυτοί που αιματοκύλισαν την
ανθρωπότητα και παλαιοτέρα, αλλά και πρόσφατα. Επέτρεψες να μας κάνουν μαθήματα
ηθικής αυτοί που με τους ανθρωπισμούς τους έχουν βάλει τον άνθρωπο στην θέση
του Θεανθρώπου, αυτούς που με τους διαφωτισμούς τους παρασταίνουν το σκοτάδι
για φως, αυτούς που με τους ορθολογισμούς τους διχάζουν την ψυχή και
παρασταίνουν την σχιζοφρένεια για υγεία. «Ότι ημάρτομεν και ηνομήσαμεν
αποστήναι από σου … εσμικρύνθημεν παρά πάντα τα έθνη .. και ουκ έστιν εν τω
καιρώ τούτω άρχων, και προφήτης, και ηγούμενος …».










